Novo TFM: Estudo hidrolóxico e hidráulico das lagoas de inverno en Honduras
Dentro do programa de ESF na Universidade e no de Restauración de Lagunas de Invierno en Honduras, en colaboración con persoal docente e investigador da rede Artigo9Tech, vense de presentar un novo TFM para o Mestrado Universitario en Xestión Sostible da Auga: Estudio hidrolóxico e hidráulico das lagoas de inverno en Honduras, a cargo da estudante Lucía González Ribeiro, con dirección de Esteban Sañudo Costoya e Acacia Naves García-Rendueles.
Parabéns á nova titulada!
A continuación se ve un resumo do traballo. Se tes interese en consultalo completo, contáctanos!
As lagoas de inverno son ecosistemas acuáticos estacionais que se forman en depresións costeiras das zonas de manglar durante a época chuviosa e están conectadas co mar a través de canles ou esteiros. Na costa sur de Honduras, son vitais no sector pesqueiro tradicional e para a economía local debido á súa alta produtividade natural.
O presente Traballo de Fin de Máster desenvolve un modelo hidrolóxico e hidráulico co software Iber para a conca do Río Negro, situada na zona de manglar do Golfo de Fonseca nas costas pacíficas de Honduras e Nicaragua, para a análise da lagoa de inverno da Berbería. Este modelo constitúe unha ferramenta de apoio aos proxectos de restauración dos ecosistemas das lagoas de inverno da zona impulsados por ESF e CODDEFFAGOLF (socia de ESF no programa de restauración das lagoas).
O modelo reproduce a oscilación do nivel do mar e a súa influencia na zona costeira e, simultaneamente, a xeración de escorrentía como consecuencia das precipitacións e o seu fluxo por toda a conca. Ante a escaseza de datos precisos da zona de estudo, o modelo integra información satelital, predicións de marea e precipitación distribuída espacialmente obtida de modelos meteorolóxicos rexionais.
A simulación presentada inclúe un evento de forte intensidade de 15 horas e esténdese durante 4 días. Os resultados describen o comportamento hidrolóxico da conca despois de precipitacións importantes e a acumulación de auga na zona de manglar, nas piscinas acuícolas das camaroneras (piscina de cría de langostinos xa estudadas noutros traballos) e na lagoa da Berbería, de orde semellante á observada no campo.
O modelo constitúe un punto de partida para que, no marco de futuros proxectos de cooperación, se completen os datos dispoñibles e poida ser utilizado como unha ferramenta para a planificación e a toma de decisións na xestión da lagoa.
